Page 550

جلد سوم ١٢٤ كتاب الكفاله هردو نمیرسد او را اینکه تاوان بگیرد از دیگرے اگر تاوان گرفت از فروشنده پس نمیرسد فروشنده را که رجوع کند بخرید رو اگر ضامن در ادای تاوان گرفت از خریدار پس میرسد خریدار را که رجوع کند بفروشنده با پیچ نمیرسد او راکه تاران بقیمت دادین بایع رجوع کرده بود بر مشتری بغایب شده بود بعد ازان استحقاق ظاهر شده بود درین صورت ہے مشتری را که رجوع کند بر بایع ببهای غلام و همچنین اگربایع با ستحقاق برده شده یکن ظاهر شد اینکه از او بوده یا کتان یاه بر بود با آن چیزیکه خریده شده کنیر بود و طاهر شد اینکه ام ولد او بود فروشنده را پس حکم درین فصل مانند آن حکمست که در مسئله استحقاق گفته شد قال محمد رحمه الله عليه واذا استكفل رجل من رجل عبدا بالف درهم وكفل بالثمن كفيل عن المشتري بامره ونقد الثمن وغاب فمات العبد في يد البايع قبل ان يقبضه المشتري كان للمشتري ان يرجع على البايع بالثمن سواء رجع الكفيل على المشتري بالثمن اولا يرجع فلو لم يمت العبد ولكن وجد المشتري به عيبا ورده بقضاء او بغير قضاء اورده بخيار روية او بخيار شرط كان للمشتري ان يرجع بالثمن على البايع ولا سبيل للكفيل عليه (عالمگيري) گفته امام محمد رحمه الله تعالى وقتیکه سردی خریدار مرد دیگر غلامی را بهزار درم و کسی ضامن شد ببهای آن غلام از طرف خریدار فرموده او و آن ضامن داد بهای آن ام او غایب شد و مرد آن غلام در دست فروشند پیش از که مشتری قبض کند او امیرسد خریدار را که رجوع کند بفروشنده به بهاء آن غلام خواه ضامن رجوع کرده باشد بر خریدار بسبب بهای آن غلام یا رجوع نکرده باشد پس اگر نمرد و بود آن غلام ولیکن خریدار یافت در آن غلام عیبی را و رد کرد او را بحکم قاضی یا بدون حکم قاضی