Page 532

جلد سوم ۱۱۹ كتاب الكفالة او قال قداجزت وادعي المال لا يرجع على المكفول عنه (قاضيخان) برزمه مردی دین مرد دیگر بود پس مردی ضامن شد بان دین بحضور طلب کننده حق و حضور این دهنده بدون فرموده ضامن دهنده پس راضی شد بآن ضامنی آن ضامن دهنده بعد از ان گفت ضامن گیرنده که من راضی هستم بضامنی تو رواست این ضامنی پس اگر ضامن داند و مالی را که بآن ضامن شده بود رجوع کند بان مال بر ضامن دهنده و اگر در اول ضامن گیرنده گفت که تحقیق راضی هستم بضامنی تو بعد از ان گفت ضامن دهنده که تحقیق راضی هستم بضامنی تو و یا گفت که بتحقیق اجازه کردم ضامنی ترا و ادا نمود ضامن آن مال را که ضامن شده بود بآن رجوع نکند بر ضامن دهنده رجل كفل عن رجل بمال ثم ان المكفول عنه اعطى الكفيل رهنا ذكر في الاصل انه لو كفل بمال مؤجل على الاصيل فاعطاه المكفول عنها الكفي نجال الرقاضيخان امردی ضامن شد از طرف مرد دیگر بمالی بعد از ان ضامن دهنده امین گروی داد ذکر کرده در کتاب مبسوط اینکه بتحقیق اگر آن شخص ضامن شده بود بمالیکه بمهلت بود بر ضامن دهنده پس ضامن دهنده بسبب آن دین بضامن گروی داد روان این گروی دادن ولو كفل بنفس رجل على ان ندان لم يوافه به الى سنة فعليه المال الذي عليه وهو الف درهم ثم اعطاه المكفول عنه با لمال رهنا الى سنة كان الرهن باطلا لانه ايجب المال للكفيل على الاصيل بعد وكذا لو كان الكفيل قال للطالب في الكفالة بالنفس ان مات فلاز ولم يؤدك المال فهو علي ثم اعطاه المكفول عنه رهنا لم يجز ولو ابراه الطان عن هذه الكفالة لا يجوز الابراء ويجوز الابراء على الاصيل قال في الاصل وكل حق لا يجوز الرهن به لا يجوز الابراء عنه ( قاضيخان وعالمكيري)