Page 529

جلد سوم کتاب الکفالة که ضامن میشوم برای تو باین مال بشرطی که ضامن بنده فرار کند و بعد ازین غلام خود را ذکر ندید پس بین ضامن با شر از محال ضامن شد بهمین شرطه و ضامن بنده منع آور را از اینکه گروی بد بد بضامن پس بدینجه یکه ضامن قاص می شود از ضامن و لوقال ان لم يعطك فلان مالك عليه فانا ضامن بذلك لاسبيل فيه عليه حتي يتقاضاه فيقول لا اعطيك ولو مات المطلوب قبل ان يتقاضاه لزم الضمان ايضا ولو لم يمت لكنه قال انا اعطيك ان اعطاه مكانه اذهب الى السوق فاعطاه اوقال اذهب الى المنزل حتى اعطيك مالك فاعطاه فهو جائز فان قال ذلك ولم يعطه من يومه لزم الكفيل و قال از تقاضيت فلانا مالك عليه ولم يعطك فانا لمالك عليه ضامن فمات المطلوب قبل ان يتقاضاه بطل الضمان ( فتح القدير) و اگر شخصی گفت دیگریرا اینکه اگر تو نداد فلان انچه تراست بر او پس من ضامن باشم بآن در این ضامنی ضامن گیرنده رابینجوالی نیست بر ضامن تا آنکه آن دیگر طلب کند و دین خود را و آنضامن بنده بگوید که نمی دهم دین ترا واگرضا مین گیر فویق را طلب کردن طلب کننده حق خود را نیز لازم میشود برضامن دادن این و اگر نه مرد او ولیکن ضامن گیرند ایها گفت اینکه دهمت میدهم در صورت دیده شود اگر دادش در جایجای و یاوی بازار رفت و دادش را در او یا گفت طلب این که بمنزلی رو بروم تا که دین ترا دهم و دادش وانش روا سریہ اگر چنان گفتش در اندام ویش درین صورت نیز لازم میشود برضامن واگر شخصی گفت اینا اگر تو طلب کر دی از فلان انچہ تر اسنان وند اوتر این من ضامن باشم انچه تر است بر او پس آنضامن بنده مرد پیش از طلب کردن طلب کننده آبم