Page 526

۱۱۲ وكذا لواقر المكفول عنه بذلك بعد مامات الكفيل لزم الكفيل ويخاصم المكفول له غرماء الكفيل (قاضيخان) مردی ضامن شد در حال تندرستی خود چنانکه گفت انچه فلان اقرار نموده بان برای فلان پس آن لازم باشد برمن باز آن ضامن مریض شد و حال انکه بر او قروضه دین بود که در برمیگرفت مال او را پس ضامن دهنده اقرار نمود که شخص آن فلان را برمن هزار درم دینیست لازم میشود بر مریض تمامی آن چیز را ضامن دهنده اقرار نموده با در تمامی مال آن مریض و همچنین اگر ضامن دهنده اقرار نمود بان هزار درم بعد از انکه ضامن مرد لازم میشود آن هزار درم بر ضامن و ضامن گیرنده گفتگو می کند با ویندار آن ضامن ان قال ما ذاب لك على فلان فهو علي وما ثبت اوما قضى عليه فاقر المطلوب بمال لزم الكفيل الا في قوله ما قضى عليه لم يلزمه الا ان يقضى لقاضي (عالمگیری) و اگر شخصی گفت دیگر برا که انچه واجب شد ترا بر فلان پس آن لازم باشد برمن یا انچه ثابت شد ترا بر فلان و یا انچه حکم کرده شد بر فلان پس آن فلان اقرار نمود بمالی لازم میشود آن مال بر ضامن مگر درین قول او که انچه که حکم کرده شد بر آن فلان که لازم نمیشود برخام مگر وقتیکه قاضی حکم کند بان ولوقال مالك اوما اقرك به امس فقال المطلوب اقررت له بالف امس لم يلزم الكفيل فان قال ما اقرتاتونى الحال يلزمه ولو قامت ببينة انه اقر له قبل الكفالة بالمال لم يلزمه ولونى المطلوب المال فالزمه القاضي لم يلزم الكفيل ( فتح القدير وعا لمكيرى)