Page 52

جلد سوم ۳۷ کتاب الوکاله و از جهت اینکه وکیل اصیلست در حقوق عقد یکه نسبت آنرا بسوی نفس خود میکند می سپرد فروخته شده را اگر وکیل بفروختن بود و قبض میکند بها را اگر وکیل بخریدن بود و خواسته میشود از و بها وقتیکه خرید چیزیرا و قبض میکند فروخته شده را و دعوی میکند در عیب خریده شده او و دعوی کرده میشود بر او در عیب فروخته شده او و رجوع میکند ببها نزد بردن کسی باستحقاق خریده شده او را بغیر فرق میان حاضر بودن موکل و میان غائب بودن او و این صورت رجوع کردن شامل است دو مسئله را اول آنکه وکیل فروشنده باشد و بها را از خرنده قبض کرده باشد بعد از آن آن فروخته شده بمقداری برده شود از نزد خرنده پس بدرستی که خرنده در این صورت رجوع میکند بر وکیل برابر است که آن بها در دست وکیل باشد یا سپرده باشد آنرا بموکل خود و وکیل رجوع میکند بر موکل مساله دوم آنکه وکیل خرنده باشد پس بمقداری برده شود فروخته شده از دست او پس بدرستی که وکیل در ضیصورت رجوع میکند ببها بر فروشنده خود و موکل رجوع نکند و در کتاب بزازیه ذکر شده است که خرنده از وکیل فروخت آن فروخته شده را بر وکیل بعد ازان بمقداری برده شد از وکیل در ینصورت رجوع کند وکیل بر کسیکه خریده بود از و و آن کسیکه خریده بود از وکیل رجوع کند بر خود وکیل و وکیل رجوع کند بر موکل خود و فائده این رجوع کردن ظاهر میشود در وقت مخالف بودن بهای اول و دوم در قدرا يا د ر جنس واطلق في تسليم المبيع فشم اما اذا قبض الوكيل الثمن اولا وما اذا قال له الموكل لا تدفع المبيع بعد البيع حتى تقبض الثمن فدفع الوكيل قبل قبض الثمن جاز (بلحودايق) ومطلق ذكر کرد مصنف رح سپاریدن مبیع را تا که شامل شود آن صورت را که وکیل قبض کرده باشد بها را یا قبض نکرده باشد آن را و آن بصورت را که موکل گفته باشد مرد کلیل را که نده فروخته شده را