Page 519

جلد سوم كتاب الكفالة او انکه و آن چیزیکه تر است بر او پس من ضامنم از طرف او صحیح می شود و این معلق کردن اندك فائده تعليق ضامنی الی بشرط ما يلائم فائده تعليق كفاله بمدة مجهول ضامنی زیرا که این شرط مشهور است در عرف مردم و من میگویم واقع می شود بسیار در زماننا و متعارف است این قول که اگر ثابت شد چیزی ترا به نزد فلان پس من ضامنم بآن دلائل تصح ان علقت بغير ملائم خوان هبت الريح او جاء المطر ( تنويرو در مختار) و صحیح نمی شود ضامنی اگر معلق شده بود بشر طیکه مناسب آن نبود مانند اینکه اگر باد وزید و یا باران آمد من ضامن آن چیز باشم که ترابر فلانست اعلم ان ههنا مسألتين احدهما تأجيل الكفالة الى اجل مجهول فان كان مجهولا جهالة متفاحشة كقوله كفلت لك بزيد او كفلت بمالك عليه الى ان يهب الريح او الى ان يجيء المطر لا يصح ولكن تثبت الكفالة ويبطل الاجل ومثله الى قدوم زيد وهو غير مكفول به وان كان مجهولا جهالة غير متفاحشة مثلا الى الحصاد او الدياس او المهرجان او العطاء اوصوم النصارى جازت الكفالة والتاجيل وكذلك الحوالة ومثله الى ان يقدم المكفول به من سفره صرح بذلك في كافي الحاكم وكذا في الفتح وغيره بلا حكاية خلاف وهذا لا نزاع فيه (رد المحتار) بدانکه درینجا دو مسئله است یکی از ان مهلت نهادن است در ضامنی تا مده مجهول پس اگر مجهول بودش فاحش بود مانند این قول ضامن که بگوید که ضامن شدم ترا بنفس زید و یا ضامن شدم بان چیزیکه تر است بر او تا وزیدن بادو یا تا آمدن باران صحیح نمی شود این معلق نمودن لیکن ثابت می شود ضامنی و با طل می شود مده آن همچنان ضامنی