Page 516

جلد سوم ۱۰۳ کتاب کفاله فانه باطل حتى يسمى انسانا بعينه بخلاف ما لو قال لجماعة حاضرين ما با يعتموه فعلی فانه يصح فايهم بايعه فعلى الكفيل وحينئذ كون اهل الدرب في المسألة التي قبلها ليسوا معينين، معلومين عند المخاطب الافلا فرق ( فتح ورد المحتار) وبالجمله جهت ضامنی باین قول ضامن که بگوید کسی که چیزیکہ برد غصب کند از تو یا بگوید کسی از مردم که از تو غصب کند یا بیغمر تو یا بکشدت یا بگوید که کسی که تو غصب کرده از او یافته او را پس من ضامنم و یم پس این توابع ضامنی باطل است مانند این اقوال و کوه نیز که غصب کند از تو اهل این سرای پس من ضامنم بأن پس بدرستیکه این قولش باطلست تا که مسمی کند انسان معین را بخلاف اینکه اگر بگوید بگروه حاضرین که چیزیکه شما بفروشتید به فلان پس بهای آن هنوز من باشد که این قولش صحیح است پس هر یکی از ان گروه که بفروشد باو چیزی را لازم می شود بر ضامن و درین هنگام لازم شد اینکه اهل سری در مسأله اول معین و معلوم باشند نزد مخاطب ضامن ورنه در میان این دو مسأله فرق نمی شود و فی البزازية اتقال ان غصب مالك واحد من هؤلاء القوم فانا ضامن صح بخلاف ان غصب مالك انسان حيث لا يصح (مجنز) و در بزازیه مذکورست که اگر کسی گفت که اگر یکی ازینقوم غصب کرد مال ترا پس من ضامنم صحیح می شود بخلاف آنکه بگوید که اگر انسانی غصب کرد مال ترا که صحیح نمی شری ولو قال لرجلين كفلت لهذا بماله على فلان وهو الف ولهذا بماله عليه دهوبا طل لجهالة المكفول له .. ولو قال لرجل كفلت بما لك على فلان او بمالك على فلان آخر جالا نها بجه المكفول عنه ويكون لك للمكفيل (محر) في غير تعلق