Page 497

جلد سوم ۸۴ كتاب الكفالة شده ام غائب شد از توپس ضامن باشم بآن ماليكه لازم ست بر او و اوغائب شد درانروز و بعد ازان باز آمد انروزو ضامن سپارید او را بطلب کننده حق پس آن مال لازمست بر ضامن همچنین مذکورست در کتاب محیط رجل كفل بنفس رجل على انه ان لم يواف غدا فعليه ما ادعى الطالب عليه فلم يواف به الغد وادعى الطالب عليه الف درهم فصدقہ المطلوب وجحد الكفيل كان القول قول الكفيل مع اليمين على العلم و لو اقام الطالب البينة على ذلك او نكل الكفيل لزم الكفيل الالف هكذا في المحيط (قاضيخان و عالمگيري) مردی ضامن شد بنفس مرد دیگربایں شرط که اگر فردامن وفا نکردم بسپردنش پس لازم باشد بر من آن چیزیکه طلب کننده حق دعوی نمود بر آن مردپس ضامن فردا وفانكردو بسپردن آن و طلب کننده حق دعوی نمود بر آن مرد هزار درم را و آن ضامن دهنده راستگو کرد طلب کننده حق را دران ہزار درم وضامن منکر شد درین صورت معتبر قول ضامن است با سوگند بر علم واکر طلب کننده حق شاهدان گذرانید برمدعای خود و یا ضامن منع آورد از سوگند خوررد لازم میشود بر ضامن هزار درم همچنین مذکورست در کتاب محیط و لو كفل بنفس رجل على ان يوافي به اذا جلس القاضي فان لم يواف به فعليه الالف التي للطالب عليه فلم يجلس القاضي اياما وطالب المدعى فلم يأت به فلا شيئ على الكفيل المال (قاضيخان) و اگر شخصی ضامن شد بنفس مردی باین شرط که وفا میکنم بسپردن آن مرد وقتی که قاضی نشست برای حکم پس اگر وفا نکردم بان پس لازم باشد بر من آن هزار درد که مر طلب کننده حق راست بر آن مردپس قاضی ننشست چند روز ومدعی طلب كرى فائده ضامن گفت اكر وقت جلوس قاضی وفا نکردم تا مال بر من باد ضامن را