Page 46

جلد سوم ۴۱ کتاب الوکاله آنچیزیکه وکیل گردیده است بآن مگر در دادن امانت باین طریق که وکیل را گفته باشد که بده این جامه را بفلان پس وکیل قبول کند آنرا و آن امر کننده غائب شود جبر کرده میشود بر وکیل بدادن آن جامه بآن فلان همچنین ذکر شده است در کتاب محیط سرخسی و اگر وکیل گردانید اورا بآزاد کردن غلام خود پس آن وکیل قبول کرد آنرا پس از ان منع آورد از ازا د کردن وجبر کرده میشود بر اوبآن ازا دکردن همچنین ذکر شده است درکتاب حاوی ومنه ان ليس للوكيل ان وكل غيره بما وكل الا ان يطلق له الذى وكله او يخيرامره فيما وكل به فيكون له ذ لك كذا فى شرح الطحاوى (عالمگیری) یعنی از حکمهای وکالت این است که بدرستی مرد وکیل را نیست که وکیل بگرداند دیگر یرا بآن چیزیکه وکیل شده است بآن مگر رو است که موکل مطلق گفته باشد اورا یا اختیار داده باشد کار اور ا در ان چیزیکه وکیل شده است بآن پس او را روا میشود که وکیل بگرداند دیگر کس را همچنین ذکر شده است در کتاب شرح طحاوی واماصفتها فانها من العقود الجائزة الغير اللازمة حتى ملك كل واحد من الوكيل والموكل العزل بدون رضاء صاحبه كذا فى النهاية (عالمگیری) واما صفت وکالت پس این است که بدرستی وکالت از جمله عقدهای روای غیر لازم است تا که مالک میشود هرکدام از وکیل و موکل گیرنده معزول کردن وکیل را بغیر رضای دیگر خود همچنین ذکر شده است در کتاب نهایه شرح هدايه ومنها انه امين فيما فى يده كالمودع فيضمن ما يضمن به المودع ويبرء بما يبرء به والقول قوله فى دفع الضمان عن نفسه فلو دفع له مالا وقال اقضه فلانا عن دينى فقال قضيته وكذبه صاحب الدين فالقول للوكيل فى براءة الذمة وللدائن فى عدم قبضه فلا يسقط دينه كذا فى البحر الرائق (عالمگيري) فایده بیان صفت وکالت