Page 411

کتاب الوکاله ۴۰۴ جلد سوم پس ازان چوزه بر آمد درشه روز بیع باطل ست و ابن سماعة عن البی یوسف لو امر شیرین فایده لبن حلیب بعینه فخم ثم اشتراه لم يجر على الموكل وان لم يتخليه تجاز ولوامره ببيع حلیب محمد شرم با عجاز بعد از توکیل شیر ترش كذا في المحیط (عالمگیری) و ابن سماعه از امام ابی یوسف رحمة الله علیه روایت کرده است که شد اگر کسه مو و شخصی را بخریدن شیر دوشیده تازه معین پس ترش شد بعد ازان آنرا خرید روا نیست بر موکل و اگر دوشیده تازه معین نکرده بوده است و اگر فرمود شخصی را بفروختن شیر دوشیده تازه پس ترش شد بعد از ان فروخت آنرا رواست واذ فایده وكل الذمى ذميا بقبض خمر بعينها فخات حلاله ان يقبضها (عالمگيري) بعد از توکیل شراب سرکه و اگر ذمی وکیل نمود ذمی را به قبض کردن شراب معلوم پس سرکه گردیده است شد مر وکیل را قبض کردن آن وكذلك المسلم يوكل المسلم بقبض خير بعینه فصار عصیر اخلا فله ان يقبضه ولم يذكر اذا صا خمرا والصحيح انه له ان يقبضه (عالمگیری) و همچنین مسلمان اگر امر کرد مسلمانی را بقیض کردن شیره معین از بهر او پس افشرده سرکه گردید مرا درست قبض کردن آن و ذکر نکردست این را که اگر شراب نگردد و صحیح اینست که مرا ور است قبض کردن آن کام ببيع وصيفه وهي شابة فضات عجوزة فالوكالة على حالها ولو امره بشراء منو بعد از توکیل كنيز جوان پیر بعينه فلت سمنا وزيت او جلى عسل وسكر اوبشراء سمسم فعصره فصار دھنا لم تجر بشراؤه على الأمر و البيع يجوز ( الجد و عالمگیری) و کسی وکیل گرفت بفروختن کنیز جوان بعد از ان پیر شد پس وکالت بر حال خودست و اگر وکیل گرفت بخریدن نیست معین واشخته گردید بروغن زردیا روغن زیتون یا آنرا شیرین گردانید بشهد یا شکر با دو کیل رفت بخریدن کنجد باز افشرد آنرا که روغن گردید در همه این صورتها خیدن روا نمی شود امیر