Page 367

جلد سوم ۳۶۰ کتاب الوکاله و او ماذون میگردد بخریدن ولو قال خذ هذا الثوب بضاعة جاز ويصير ماذونا بالبيع في الثوب قد يبيعه بما عز وهان و بای ثمن كان عند ابي حنيفة رحمة الله عليه (عالمگیری) و اگر گفت که بگیر همین جامه را به بضاعت رواست و ماذون میگردد بفروختن او جان در جامه بیع او صحیح می شود بهر نیکه عزیز باشد و سبک باشد و بهر بهای که باشد نزد امام اعظم رحمة الله عليه ولو قال خذ هذه الالف بضاعة و اشتر لى بها لعل الله يرزقنى شيا كان جانا وله ان يشترى ما يبيع كذا فى الذخيرة (عالمگیری) و اگر گفت بد یگری که به بضاعت بگیرین هزار درم را و برایم بخر بآن و بفروش شاید که الله تعالی روزی کند مرا چیزی این کار رو است و آن دیگر راه است که خریدو فروخت کند بآن هزار درم همچنین دانی است ولو قال رجل لغيره اني اريدان في مصرا فاشتر فى الرقيق والثياب فقال الرجل خذ هذه الالف بضاعة لي قال اجعل ما لك بضاعة فانفقه كاجاز و يصير شتراء الرقيق الثياب (عالمگیری) و اگر مردی گفت بد یگری که بدرستی من اراده دارم انیکه بیابم بشهر و بخرم غلامها جامهها را و مردی گفت با و که بگیر همین هزار درم را بضاعت برای من یا گفت که اربات برایم هزار درم بضاعت بگردان این کار رو است و او ماذون میگردد بخریدن غلام و شایان و لو قال خذ هذه الالف بضاعة الى الري و الثياب وقال في الرقيق او قال في الطعام فاشترى المستبضع لجميع المال ما امربه تم هلك له وانفق من ماله حتى اتى به صاحبه كان متطوعا في ذلک وكان الشراء جائز اعلى رب المال (عالمگیری) و اگر گفت که بگیر این هزار درم را به بضاعت تا شهری در جابها و یا گفت که در غلام یا گفت که در طعام پس بنظام گیرند و همه آن مال خرید چیز را که امر شده بود او را بآن بعد از ان بار کرد آن را و خرچ کرد بران از مال خود تا که بصاحبش آورد پس وی نیکی کننده است در خرچ کردن از مال