Page 34

جلد سوم ۲۶ کتاب الوکاله دعوی کند حبس داران باز میگرداند او را در بندیخانه واکر در بندیخانه پادشاه بود و قدرت نمیداد او را پادشاه بیرون شدن برای دعوی کردن قبول میشود از او وکیل گردانیدن بغیر رضای خصم اواقول في زماننا لا يمنع الوالي من حبس في محبسه من الخروج للخصومة له اوعليه عند القاضي بل يخرج مع محافظ في كل وقت طلبه القاضي و يعود للمحبس على انه صار المحبس واحدا (تكملة رد المحتار) ومن میگویم که در زمانه ما منع میکند پادشاه کسی را که بندی باشد در بندیخانه او از بر آمدن بجهت دعوی کردن که برای خود دعوی کند و یا دیگر کسی براو دعوی کند نزد قاضی بلکه او را بیرون میکنند همراه نگهبانی در هر وقت که اورا طلب نماید قاضی و باز میگرداند او را به بندیخانه فلا اینکه بندیخانه پادشاه و قاضی یکی شده است پس از حاضر شدن اور امنع نمیکند ولايكون من الأعذار ان كان الموكل شريفا خاصا من دونہ بل الشریف وغیره سواء (درمختار) و نمیشود از جمله عذرها اینکه اگر وکیل گیرنده بلند مرتبه باشد و دعوی کند با کسی که کمتر باشد از او در مرتبه بلکه بلند مرتبه وغیر او برابرند ولا تصح الوكالة بالمباحات كالا خطاب الاحتشاش والاستقاء و استخراج الجواهر من المعادن فما اصاب الوكيل شيا من ذلك فموله وكنا في التوكيل بالقرى (قاضيخان) وصحیح نمیشود وکیلی بچیزهای مباح مانند هیزم کردن کار کردن و آب آوردون و بر آوردن کهرا از کانها پس انچيزی که وکیل را برسد از انها پس اینچیز مران کیل است و وکیل گیرنده را چیزی نیست و هچنین صحیح نمیشود وکیل گردانیدن بگريه و در نوره کردن وان وكل بالاستقراض ان اضاف الوكيل القرض الى الموكل فقال ان فلانا يستقرض منك كذا كان القرض للموكل وان لم يضف الاستقراض الى الموكل يكون القرض للوكيل (قاضيخان) واگر شخصی کسیرا وکیل گردانید بفرض خواستن اگر ان وکیل نسبت فرض خواستن را بوکیل گیرنده خود کرد پس گفت که فایده شرافت موکل عذر فایده توکیل مباحات صحیح نیست فایده اضافت قبول استقراض در موکل یا بنفس خود