Page 262

کتاب الوکاله جلد سوم فایده که اجوره وکیل قبض ودیعت رواست فایده اجوره وکیل طلب دین روا نیست مگر بتعیین شخصی کرایه گرفت بارکشی را بسوی بلخ و بار کرد بار های خود را ببارگیر او و امر کرد بارکش را بسپردن بار ها بوکیل او در بلخ و قبض کردن وجه کرایه ازان وکیل پس آورد بارکش بار ها را بوکیل او در بلخ پس قبول کرد وکیل آن بار ها را وادا کرد بعض کرایرا و منع کرد از اداء باقی کرایگر اکش علما گفته اند که اگر صاحب بار ها را دین بود بر آن وکیل آن وکیل اقرار کننده بود بآن دین و امر کردن صاحب مال وی را بقبض نمودن کرایه از وکیل مجبور میشود وکیل بدادن باقی ازان کرایه و اگر وکیل منکر شد ازان امر پس بدست مر آن بارکش گوتم بدهد انوکیل را بالله تعالی که تو عالم نباشی برینکه صاحب بار ها امرکرده مرا بقبض کردن آن کرایه و اگر صاحب بار ها را دین نبود بر آن وکیل وکیل مجبور نشود بدادن کرایه رجلاً وكار جلا يقبض وديعته عند انسان وجعل له اجراً مسمى علي ان يقبضها و ياتي بها جاز (قاضيخان) شخصی وکیل گرفت دیگر برا بقبض کردن امانت که مر او را بود در نزد انسانی و گردانید از جانب خود مر انوکیل را مزدی مسمی و معلوم بر آن که قبض کند و بیارد آن امانت را این وکیل گرفتن رواست وان وكله بتقاضی دينه وجعل له على ذلك اجراً مسمى لم يجز الا ان يوقت لذلك وقتا من الايام ونحوها وباشتر ذلك فيستحق الاجر (قاضيخان) و اگر شخصی وکیل گرفت دیگر را بطلب کردن دین خود و مقرر کرد انید برائی توکیل آن وکیلی مزد معلوم را روا نیست آن وکیل گرفتن مگر وقتیکه معین کند برای آن وقتی را از روز گار یا مانند آن و وکیل طلب کند دران وقت دین را پس مستحق اجرت میشود رجل وكل رجلا بالخصومة في دين وفي قبضه فاقام الغريم بينة ان الموكل قال برأ عن الدين اوالقبضه اوفاه دينه قبلت بينته على الوكيل في قول ابيحنيفة رحمة الله عليه (قاضيخان)