Page 229

جلد سوم ۲۲۲ كتاب الوكالة مردی وکیل کرد امید مردی را بفروختن غلام معین خود و وکیل گرفت یکی دیگر را نیز بفروختن همان غلام و یکی از ان دو وکیل فروخت آن غلام را بازوکیل دوم فروخت او را بر همان خرنده اول با فزونتر از ان گفته است ابو بکر بلخی رح که رو است بیع وکیل دویم زیراکه وکیل دوم نه برآمده از وکالت بسبب فروختن وکیل اول وفروختن وكيل دوم فسخ میکند بیع وكيل اول را تا که بيع وكيل دوم روا نگردد چنین است در فتاوای قاضيخان ولو وكل رجلين ببيع عبدين له بالف درهم فباعا احدهما باربع مائة فان كان ذلك حصته من الالف وكذا الزياعاه باكثر من حصته وان باعاه باقل من حصته لم يجز (عالمكيرية) اگر کسی وکیل گرفت دو مرد را بفروختن دو غلام خود بهزار درم پس ایشان فروختند یکی از ان دو غلام را بچهارصد درم درینصورت اگر آن چهارصد حصه آن غلام بود از هزار درم رواست فروختن او و همچنین فروختن رواست اگر آن دو وکیل فروختند آن یک غلام را بافزون تر از حصه او واگر فروختند او را بکمتر از حصه آن غلام روانیست. امر رجلين ان يرهنا ويسلطا على بيعه فرهنا واذن احدهما المرتهن فى البيع لا يصير المرتهن مسلطا على البيع لانه ليس لاحدهما التفرد بالبيع فكذا بالتسليط فان قالا ان فلانا يستقرض منك وديعة فایده وکالت دو مرد بفروختن فایده وكالت دو مرد گروی اليه