Page image — the source of record
Machine transcription
جلد سوم ٢٠٤ کتاب الوكالة
ان ياخذ من بيت الأمر و يدفعه الى المشترى قبل نقد الثمن (عالمگيري)
و اگر وكيل كرد شخصى را بفروختن غلام خود و غلام را داد بوكيل و وكيل فروخت اور ا و سپرد
بو د تا که موكل گرفت اور ا از خانه وكيل و منع كرد وكيل را از سپردن غلام پیش از دادن
بها منع او صحيح است و مر وكيل رانیست اینکه بگیرد غلام را از خانه امر كننده و بدهد او را
بخریدار پیش از قبض کردن بها و لوامره ببيع عبدله والعبد فى يد الأمر
ولم يأمر الأمر بالقبض لم ينهه عن ذلك فباعه الوكيل ثم قبضه من منزل
الآمر ليدفعه إلى المشترى فافلت العبد في يد المامور قبل الدفع الى المشترى
فلاضمان على المامور (عالمگيري) و اگر امر کرد او را بفروختن غلام خود و آن غلام
در دست امر كننده بود و امر كننده امر نكرده بود بقبض كردن آنغلام و منع كرده بود
او را از ان پس وكيل فروخت او را بعد از ان قبض كرد او را از جای امر کننده برای
اینکه بدهد او را بخریدار و غلام در دست مامور مرد پیش از دادن بخریدار پس تاوان
بر مامور نيست فان لم يمت العبد وسلم المامور الى المشتري قبل قبض الثمن
فللامر ان ياخذه من المشتري حتى ينقد الثمن فان استردالامر
العبد ثم احضر المشتري الثمن فالآمر يدفع العبد الى المامور ويامره
بدفعه الى المشترى ويأخذ الثمن (عالمگيري) پس اگر مرد آنغلام وکیل
سپرد آنرا بمشتری پیش از قبض كردن بها پس میرسد آمر را که بگیرد غلام را از مشتری تا وقتی که
نقد کند آن بهار او اگر آمر پس گرفت آن غلام را و حاضر کرد مشتری بها را پس آمر بدهد غلام
را بوكيل و بفرماید اور ا بدادن غلام بمشتری و بگرفتن بها از و فان لم ياخذ حتى مات
العبد عند المشتري فلاضمان للامر على احد لا على لوكيل ولا على المشتري
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.