Page 198

جلد سوم ۱۹۱ کتاب الوکالة رحمہ اللہ علیہ رویت دبر قول امام ابو یوسف و امام محمد رحمہما اللہ تعالی ره انیست الوكيل بالبيع اذا باع و امتنع عن استيفاء الثمن والتقاضي لا يجبر على ذلك ولكن يقال له وكل الموكل باستيفاء الثمن (مجموع البرکات) وکیل بفروختن وقتی که بفروشد مبیع را ومنع بیاورد از گرفتن بها واز خواستن آن جبر کرده نمی شود بر آن ولکن گفته میشود اور ا که وکیل کن موکل خود را بگر فتن آن بها الوكيل بالبيع المطلق اذا باع بيعاً فاسد الا يضمن بالبيع والتسليم وللوكيل ان يسترده والمامور بالبيع الفاسد ذا اتى بالبيع الجائز جاز استحسانا كذا فى الخلاصة (عالمگيرى) وکیل بفروختن مطلق وقتی که بفروشد به بیع فاسد ضامن نمی شود بفروختن مبیع و بسپردن آن و مر وکیل ر است اینک طلب رد آنرا بکند و مامور ببیع فاسد وقتی که بفروشد مبیع را ببیع جایز رو است از روی استحسان همچنین آورده است در خلاصة الفتاوى الوكيل بالبيع اذا قال بعته من رجل لا اعرفه وسلمت اليه لم اصد وعليه يضمن الوكيل (مجموع البركات) وکیل بفروختن وقتی که بگوید که فروختم بمردی که نمیشناسم او را و سپردم آن چیز ر ابوی وتنا در نیستم بگرفتن ثمن وکیل ضامن میشود الوكيل بالبيع اذا دفع المبيع الرجل ليعرضه على من احب فهرب ذلك الرجل وذهب بالمبيع او هلك في يده فوالوكيل ضامن وهو الاصح (مجموع البركات) وکیل بفروختن وقتی که داد مبیعه را بمردی از برای اینکه پیش کند آنر ا بر کسی که دوست اوست پس آنمرد کریخت و مبیعه را ببرد و یا هلاک شد در دست او پس وکیل ضامن است و همین قول صحیح ترست الوكيل ببيع العبد يعرض عوصونياً ذا با وکیل بر بیع خام وکیل که یاد داد بگریخت