Page 166

کتاب الوکاله میشود قول او چنانچه ذکر شده است در فتاوی قاری بدایه رجل له علی رجل دراهم فقال لغيره خذ زکوة مالي من الدين الذي لي على فلان فاخذ المامور مكان الدراهم دنا نير لم يجز (قاضيخان) مردیرا بر مردی دراهم بود پس گفت مر دیگریرا که بگیر زکوة مال مرا از ان دینیکه مر است بر فلانی پس گرفت امر کرده شده بجای دراهم طلا را جائز نیست ولو قال صاحب الدين وهبت منك الدراهم التي لي على فلان فاقبضها منه فقبض منه مكانهاد نا نير جاز (قاضيخان) و اگر صاحب دین گفت که بخشیدم بتو آن در هماٹی را که دین من است بر فلانی پس بگیر آن دهم را از او و او قبض کرد از نزد مدیون بعوض آن در هما طلا را جائز است المديون اذا بعث بالدين على يده وكيل فجاء به الوكيل إلى الطالب واخبره فرضى به الطالب وقال للوكيل اشترلي به شيأ فذهب اشترى الوكيل ببعضه شيأ وطرح منه الباقي اختلف المشايخ فيه قال مولنا رضى الله تعالى عنه وهو ظاهر اذا جاء به الوكيل وخلى بين المال وبين الطالب صار قابضا بالتخلية فاذا امره ان يشتري له به شيأ صح امره وان كان ذلك قبل التخلية فكذلك لان الطالب المروة بان يشتري له بما في يده فقد رضي بان يكون يد الوكيل يد نفسه (قاضیخان) وقتیکه مدیون فرستاد دین را بر دست وکیل خود و وکیل آورد آنرا بصاحب دین و خبر کرد اور ا و او راضی شد بآن گفت بوکیل را که بخر بآن دین برای من چیزی را پس وکیل رفت و خرید به بعضی آن دین چیزی را و دزدیده شد از او باقی آن اختلاف کرده است در این علماء گفته است استاد ما یان حنفی الله تعالی این مبر است که وقتیکه فایده مامور در زکوة بد ر هما و بیار گرفت فایده مامور در هبه بعوض در هما دنیار تا گرفت فایده وکیل بعض شی خرید و باقی در دید و شنید