Page 146

جلد سوم ۱۳۹ کتاب الوکالة على اهل بيت الآمر الف درهم ثم طلب كل واحد منهما ماصرفه ولم يصدق كل من الموكل والآمر الوكيل والمامور على جميع ما صرفه بل صدقهما على نصف ما ادعيا صرفه فهل يصدقان فى قولهما لجميع ما ادعيا صرفه ويأخذ كل منهما ما صرفه وهو الف درهم ام لا بد من ثبوت الزيادة بالبينة وهل فى هذا فرق بين ان يكون الانفاق والصرف من مال الموكل والآمر او الوكيل والمامور ام لا واجاب لا بد من اقامة البينة اذا اراد كل واحد منهما الرجوع على الآخر بالزيادة وان لم يرد الرجوع بان كان الصرف من مال الموكل والآمر بل الخروج عن الضمان فالقول قولهما باليمين (صرة الفتاوى) پرسیده شد صاحب بحر از حال مردی که وکیل بگیرد دیگر را بآباد کردن سرای خود و از حال مرد که بفرماید دیگر را بنفقه کردن بر اهل خانه او و وکیل صرف کند از مال خود در آباد کردن آن سرای ہزار درم و مامور نفقه کند از مال خود بر اهل خانه امر کننده هزار درم بعد از ان هریکی از ایشان طلب کند چیز را که خرج کرده است آنرا و هریکی از موکل امرکننده در استگو نسازند وکیل و مامور را در تمامی آن چیز یکه خرج کرده بود آنرا بلکه راستگو سازد او را در نیمه انچزی که ایشان دعوی نموده بودند خرج کردن آنرا پس آیا ہر دور استگو میشوند در قول ایشان بتمامی آن چیز یکه دعوی نموده اند خرج کردن آن را و هر یکی از ایشان بگیرد انچیز را که او خرج کرده است که آن هزار درم است یا ناچار یست از ثابت کردن زیادہ بگواهنان و آیا فرق ہست درین اینکه خرج کردن بر اولاً د و در آبادئی سرای از مال موکل امرکننده