Page 104

کتاب الوکالة ۹۷ جلد سوم فائده گفت که بخر باین درم و اشاره بدینار یا کرد توکیل بدریا است فائده گفت کنیز بزار بخر وکیل بدو هزار خرید و ام ولد کرد او را فائده موکل گفت بوکیل که وکیل کن کے بخریدن کنیز ثالث ثانی را باول رجوع کند البلفهي داد بایع غیر ان درمهای موکل را روا است قال لغیره اشتر لي جارية بهذه الدراء واشار الى دنانير كان التوكيل بالدنانير حتى لو اشتراه بالدراهم كالمشتر ي لنفسه قاضيان مردی گفت دیگر برا که بخر برای من کنیز می بین هزار درم واشاره کرد بطلا با وکیل کرد بید میشود بطلا تا اینکه اگر آنرا وکیل بدرمها خرید خریدار میشود برای خود رجل وكل رجلا ان يشترت امة بالف در هم فاشترى امة بالفي درهم وبعث بها الى الآمر فاستولدها الآمر ثم قال الوكيل بعد ذلك اشتريتها بالفي درهم فان كان الوكيل حين بعث بها الى الآمر قال هي هذه الجارية التي امرتني بشرائها فاشتريتها لك ثم قال اشتريتها بالفي درهم لا يصدق وان اقام البينة على ذلك لم تقبل ولو كان الوكيل حين بعث بها الى الأمريم يقل شيئاً ثم قال اشتريتها بالفي درهم قبل قوله وله ان يأخذ الجارية من الآمر وعقرها وقيمة ولدها ( قاضيخان ) مردی وکیل کرد مردی را باینکه بخر و برای اوکنیز را بهزار درم پس خرید او کنیز را بدو هزار درم و فرستاد آنرا با مرکننده پس آمر ام ولد ساخت اور ابعد از ان وکیل گفت که خریده ام آنرا بد و هزار درم پس اگر وکیل وقتیکہ فرستاده بود آنرا بامر کننده گفته بود که او همین کنی است که امر کرده بودی مرا بخریدن او پس خریده بودم از بهر تو بعد از ان گفت خریده بودم آنرا بد و هزار درم راستگو کرده میشود و اگر گواهان بران گذرانید قبول کرده نمیشود و اگر وکیل وقت فرستادن آنچیزی نگفته بود بعد از ان گفت خریده بودم آنرا بد و هزار درم قول او قبول کرده میشود و مر اور است اینکه بگیرد کنیز را از آمر و عقر آنرا و قیمت ولد او را رجل امر رجلا ان يوكل غيره ان يشتري جارية للآمر فوكل المامور رجلا فاشترى الوكيل فان الوكيل يرجع بالثمن على المامور بالتوكيل ثم المامور يرجع على الأمر وليس للوكيل ان يرجع على الآمر ( قاضيخان )