Page 71

٦٦ از هر طرف معاینه کردم . دیدم که هیچ تبدلات و تغیراتی وقوع نیافته . محبوسخانه همان محبوسخانه ، محبوسها هم همان محبوسهاست! تنها ظرفها و آلات سفره را در اثنایی که ما بخواب بوده ایم برداشته اند . هيچ يك علامتی در تبدیل یافتن احوال خود ندیدم . لهذابه اندیشه افتادم که آیا ابد یآدر همین قفس آهنین خواهیم ماند ؟ این اندیشه مراخیلی متألم ساخت . و غیر از ان در سینهٔ خود نفس تنگی را نیز حس نمودم . به بسیار دشواری تنفس میکردم . هوای ثقیل او تاق برای جگر سفیدم کفایت نمینمود . او تاق ما اگر چه واسع و فراخ بود ولی چون قسم اعظم مولد الحموضة هوای آنرا بلع کرده ایم و بجای آن حامض کاربون داده ایم از انسبب به تنفس صالح نمیآمد . بناءً علیه تجدید کردن و تازه ساختن هوای او تاق ماضروری دیده میشد . درینجابفکرم يك سوالی وارد شد . با خود گفتم که آیا کپتان این سفینه در خصو ص هوا چه میکند ؟ هوای نسیمی را آیا خودش میسازد ؟ یعنی بوسایط کیمویه کلوریت دو پوتاس را تسخین کرده مولدالحموضة آنرا میگیرد و آنرا با حامض قار بون باقی ماندهٔ هوا بلع کرده هوا را بعمل می آرد ، و برای اینعملیات ماشین مخصو ص کیمیوی در درون کشتی خود ساخته ؟ اگر اینچین باشد با خشکهٔ روی زمین هنوز را بطه اش سراسر منقطع نگردیده است. چونکه کلوریت پوتاس را بهمه حال باید که از روی زمین بیارد . یا آنکه هوای نسمی را به تضییق و فشار بس قوی در مخز نهای بزرگ بزرگی که در داخل کشتی ساخته پرمیکند و از انجا بقدر لزوم صرف مینماید ؟ یا آنکه از همه آسانتر گاه گاهی بر سطح بحر برامد . هوای خود را تجدید و تازه میسازد؟ و الحاصل بهر طریقی که باشد میباید که بزودی هوا تجدید شود . زیر ارفته رفته تنفسم كسب صعو بت مینمود .