Page 41

٣٦ برای همه ماحاصل آمد مأیوسیت و ناامیدی فکر ها را استیلا نمود . شدت هوس ، و کثرت حرص ، و فعالیت حرکت زایل شد . حالا هر کس بيك فكر و يك حسی افتاده اند که اگر آن حس تحلیل کرده شود در ده هفت آن خجالت و شرمساری و سه قسم باقی آن حدت و غضبناکی بعمل میآید . همه ما را يك غضب و تأسفی فرا گرفت بعد ازین هرکس بر سفره طعام و اوتاق خواب خود شان دیر ماندنرا عار شمرده بر سطح واپور کمتر مردم دیده میشد . چنانچه عادت نوع بشر است که از يك فكر بدیگر فکر زود رجعت میکند . لهذا از آتشکاوهای واپور گرفته تا صغار و کبار مأمورین همه شان حکم بر بیهوده بودن این فکر و مجنونانه بودن اینحرکت کردند . و اگر اصرار کپتان نمیبود روی زرهپوش را یکوقتی بسوی نيورك می تافتند . همه طایفه ها و مأمورین کپتان فرراژوت را به پس گشتن تکلیف کردند . اما بسببی که کپتان قبول نکرد هر کس بکار و خدمت خود اهمال ورزیدنرا بنا نهادند . اما ازینسخن چنان معلوم نشود که عصیان کردند نی بلکه اصرار را بیشتر نمودند . کپتان نیز مجبور شده مانند قریستوف قولومب که در وقت کشف آمریکا کرده بود سه روز مهلت طلبید که اگر تاسه روز دیگر از جانور اثری ظهور نکند روی واپور را بسوی نيورك خواهد گردانید . این وعد در ۲ تشرین ثانی داده شده بود . اول نتیجه اینوعد این شد که بیقیدی و بی پروائی طایفه ها را زایل نمود . سر از نو بدیدن و دقت کردن آغاز نهادند باز دور بینها بکمال خواهش بدور افتاد . دو روز دیگر باز بهمینصورت گذشت . ابراهام لنقولن کمتر بخار صرف کرده انتظار میکشد . کپتان برای آنکه اگر جانور درینجاها باشد بیرون براید ، به بسیار