Page 352

٣٤٧ بعد از نیمشب بسه ساعت به بسیار اندیشه بر سطح بر امدم . کپتان نمو حالا بر سطح بود ، و در پیش بیرق خود بپا ایستاده بود. چشمانش را از زرهپوش هیچ بر نمیداشت. نظرش گویا مغناطیسی بود که زرهپوش را بخود جذب کردن میخواست. قمر بدایره نصف النهار میگذشت ، سیاره عطارد از جهت شرقی بالا میبرامد . بحر راکد ، هوا لطیف، در هر طرف خاموشی و آرامی پدیدار بود . ستاره های درخشنده آسمان ، ضیای شعشعه پاش خود را بر سطح جلادار دریا عکس کرده لطافت و زینت بدایع و صنایع حضرت خالق کائنات و مبدع بدیع الصفات را ظاهر و نمودار نموده بود. بمقابل این سکون و آرامی خارجی ، جوش و خروش فکرها و خیالات انتقامجویانه نوتیلوسیان داخلی را چون بزیر نظر ملاحظه و تأمل آوردم بی اختیار بدنم را رعشه پیدا شد! زرهپوش بقدر دو میل از ما دورتر بود و ضیای الکتریکئی ژاله بر وجود نوتیلوس دلالت مینمود پیروی و عقب گیری داشت. و از دودهای شرر فشانش چنان معلوم میشد که آتش بسیاری صرف کرده در سرعت خود افزونی میداد. تا بساعت شش صبح بی آنکه کپتان نمو مرا ببیند بر سطح واپور بماندم . زرهپوش بقدر یکنیم میل بماتر دیکشده بود بمجردیکه روشنی صبح آغاز نهاد باز بگله ریزی بر نوتیلوس آغاز نهاد . زمان فرار ما نیز نزدیکشد ، چرا که نوتیلوس نیز بنای حاضری هجوم را گذاشت. برای خبر دادن برفقاء میخواستم که فرو آیم که در ینوقت کپتان دوم بالا بر امده بنای بعضی حاضریه ارا نهاد که این حاضریها نیز عبارت از بعضی چیزهای آسانی بود. مثلا کتاره آهنین دور کشتی را بر داشتن ، و بر امده گیهای موجوده را بدرون فرو بردن والحاصل نوتیلوس را مانند يك لوله سیگار فرنگی ساخت.