Page 335

۳۳۰ ـ اما ، من مشغولم ، کار دارم ! ـ گفتنیهای من نیز از جمله کارها ئیست که قابل تأخیر و معطلی نیست . ـ چه میگوئید افندی ؟ آیا چیزی کشفیات نوی یافته اید ؟ آیا از بحر بعضی خفا یای نوی بر آورده اید ؟ ببینید که فکر ها چقدر با هم دور ! من بچه خیال او در چه تصور ! کاغذ ها و اوراقی که بر روی میز افتاده بودند نشان داده گفت : ـ معلم افندی ، اینها را که می بینيديك سر گذشتیست که بچند زبان نوشته شده است. خلاصه تدقیقات و تحقیقات من که در حق بحر ها حا صلشده درینها مستور است . اگر اراده الهی باشد اینها بامن محو و نابود نمیشود ، زیرا خیال دارم که به امضای خود همه اینها را در يك صندوق رابر دار مسینی انداخته هر کسیکه آخر تر از ما بماند آنرا در بحر بيندازد . موجهاى بحر نيز آنرا برده برده بدست باشندگان روی زمین برساند . پس معلوم شد که اسم و سر گذشت این شخص درین کاغذ ها نوشته شده است و محتملست كه يك روزی همه اسرار او بمیدان بر آید . اما در ينوقت من درین فکر ها نیستم . مقصد فهمانیدن مذاکره ندلاند است . لہذا از همین سخن سر رشته گرفته گفتم : ـ به این فکر عالئی شما بغیر از تحسین و آفرین دیگر هیچ چیزی گفته نمیتوانم . حقیقتاً محو و نابود شدن این اثر گرانبها شایان افسوسست . اما واسطه که برای محافظ و فائده آن استعمال کردن میخواهید خیلی ناقص و مبتدیانه دیده میشود. که میداند که صندوق شما را موجهاى بحر بكجا بيندازد ! و بدست چگونه اشخاص خواهد افتاد ! آيا غير ازينصورت دگرگونه چاره یافتن ممكن نمیشود ؟ مثلا خود شما ، يا يكى از ميان شما. ـ سخن مرا بریده » نی معلم افندی ! اصلا نمیشود ! .