Page 28

هر چه که افندی بخواهد همان میشود . — بیبین قونسه ی ! خوب اندیشه کن ، این سفر از سفر ها ئیست که احتمال باز گشتن هم ندارد . — هر چه که افندی بخواهد همان میشود . محاورهٔ من با قونسه ی در نجختام یافت . بعد از ربع ساعت همه اسبا بها وصند و قهای سفر حاضر شده بود . قونسه ى بيك نفس همه اشیار ا حاضر کرده است ومنهم خاطر جمع که هیچ چیز را ناقص نگذاشته است . زیرا خدمتکار صادق من چنانچه در ترتیب دادن و صف کردن حیوانات خشك شده مهارت دارد همچنان در جا بجا كردن کالا واسباب نیز خیلی ماهر است . ماشین فرو آمدن و بالا برامدن اوتل ما را تا به حویلئی بزرگ اوتل فرو آورد . در انجا حساب خود را با صاحب اوتل دیده قرض خود را ادا و قولکسیون فنون و ا گر از هندی خود را برای فرستادن بپارس سفارش کردم . بعد از ان باقونسه ی در ارابه نشسته بسوی بندری که و اپور زرهپوش لنگر انداز بو درهسپار گردیدیم . زرهپوش بزرگ بدودهای سیاهیکه از دود کشهای چون کوه آتشفشان خود میبراورد روی هوا ر اتیره ساخته بود . اسبابهای ما را بچا بکثی تمام برسطح واپور با لا کشیدند . منهم بچا لاکی بالاشده کپتان فرر از ژوت را پرسیدم . یکی از طایفه های واپور مرا رهنمایی کرده در پيش يك افسر بحری بسیار خوش قیافتی که بر پل کمر واپور ایستاده بودر سانید . افسر مذکور دست خود را بسوی من در از کرده بوضع متوا ضعانه و آدمیانه گفت : — موسیو پیه راز و ناقس ؟