Page 162

١٥٧ درین اثنا چشم ندلاند بريك درختی برخورد که آنرابشناخت و گفت : — اینست درخت نان ، حا لا يك گوشت باقی ماند . بواقعی که این درخت «آرو پا قوس» بودکه بدرخت نان مشهور است . ندلاند همان يك آتشی افروخته و از میوههای این درخت یکچند عدد کنده در آتش پخته کرد . همۀ ما بكمال اشتها از ان بخوردیم بواقعیکه خیلی لذیذ و تماماً بنان گندمی مشابهت در لذت میرسانید . بازبراه افتادیم كه شايد يك شكاری پیدا کنیم درختان کیله نیز یافتیم هم خوردیم و هم مقدار بسیاری با خود برداشتیم . درخت انا ناس را نیز پیدا کرده از میوه های بزرگ بزرگ آن نیز خود را محروم نگذاشتیم . ندلاند به پیش افتاده هر میوه وسبزۀ نافعی که مییافت کنده در توبرۀ که به شانۀ خود آویخته بود می انداخت . قونسل می گفت : — دوست من ، حالا چیزی کمبودی برایت نماندنی ؟ — نی . هنوز کمبودی بسیار است چراکه میوه ها وسبزه ها چیزیست که بعد از گوشت کباب خورده میشود حالا تیکه هنوز به اصل مسئله نرسیده ایم . من — براستی که همچنینست ند ، توبما کباب وعده کرده بودی حالا تکه تا بحال هیچ چیزی از ان وعده بما نشان ندادی . ند — یکقدری صبر بفرمائید بهمه حال یا حیوان پوست دار چارپا ، یا حیوان دو پای بالدار خواهیم یافت . اگر درینطرف جزیره نباشد در دیگر طرف جزیره بهمه حال خواهد بود . قو — اگر امروز نشود فردا خواهد شد چراکه شام نزدیکشدا گر بقایۀ خودرا