Page 134

۱۲۹ که چشمان خدمتکار صادق من از ممنونیت میدرخشید، وبدهن ولبها وذقن خود اوضاع بسیار مسخرهٔ خنده آوری نشان میدهد. بعد از کمتری که در از کشیدیم يك خواب سنگینی که تا بحال هیچ برای من واقع نشده بود بر من مستولی گردیده بخواب رفتم رفقایز خوابیدند. نمیدانم که چقدر وقت باینحالت مانده ام چون بیدار شدم کپتان نمورا بر پا ایستاده دیدم. منهم فاحه کشیده میخواستم که برخیزم بناگهان چشمم بر يك عنکبوت بحری که بقدريك متر و بزرگی داشت و بقدر هفت قدم دورتر برای حمله آوردن بر من مسخو کرده بود بیفتاد، چنگلهای مدهش و چشمهای احول درخشندهٔ این حیوان مرابی اختیار از جایم برجهانید. درین اثنا قونسه ی وطایفه نیز بیدار شدند کپتان نمو طایفه را بدست عنکبوت بحویر انشانداده طایفه نیز باقونداق تفنك بيك حمله حیوانرا هلاك ساخت. دست و پازدن این حیوان غلاظت نشانرا بکمال دهشت تماشا کرده بنابر اشارت کپتان براه افتادیم. اما این منظرهٔ عنکبوت بخاطرم آورد که ازین مهلکتر ومدهشتر حیوانات نیز در قعر بحر موجود است باید که بعدها احتیاط را از دست نباید داد حالا نکه پیش از دیدن اینحیوان اینمسئله هیچ بخاطرم نگذشته بود. کپتان نمو برگشت و گذار جسورانهٔ خود دوام نمود، قعر دریا رفته رفته رو به نشیبی مینهاد که اگر همچنین دوام نمائیم تا بسیار جاهای عمیق خواهیم رسید. تقریباً ساعت سه بود که درمیان دو خرسنگ بزرگی دريك مجرای تنگی رسیدیم تاریکی درینجا سرا سر مارافرا گرفت راه یکقلم معلوم نمیشد. ازین حال دانستم که زیاده از یکصد و پنجاه مترو از سطح بحر فرو آمده ایم چرا که ضیای شمس تا یکصد و پنجاه مترو در زیر آب عکس میتواند وازان پیشترنی. در تاریکی به بسیار زحمت راه میرفتیم که بناکهان يك