Page 14

( ١١ ) نند که ایشان از رعیت راضی باشند ورعیت از ایشان وبدترین پادشا هان برعکس میباشند . (۲) اینکه اگر پادشاه مسلمانان خدا نا خواسته مبغوض قوم بگردد وقوم مبغوض پاد شاه شود پس تا وقتیکه آثار اسلام مانند برپا داشتن نمازوغیره شعایر اسلام را ترك ننموده باشد رعایا را باوجود مبغوضیت طرفین اطاعت پاد شاه لازم وواجب است و مبغوضیت وعدم رضا از پاد شاه بهیچ گونه مجوز نافرمانی نیست . (۳) اینکه از افراد رعیه از والی و پاد شاه خود ارتکاب معصیتی را از معاصی خدای تعالی معاینه دارند پس بقرار امر پیغمبر لازم است که همان معصیت را در دل مکروه پندا شته از درگاه خداوند جل شانه سوال نمایند که همان معصیت بطاعت مبدل گردد و بسبب دیدن معصیت هرگز از اطاعت دست نکشند که دیدن معصیت عذر عدم اطاعت نمیتواند شد. ( عن عبدالله بن عمر رضی الله تعالى عنهما قال سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول من خلع يدا من طاعة لقى الله يوم القيامه ولا حجة له - ومن مات وليس فى عنقه بيعة مات ميتة جاهلية ( صحيح مسلم ) یعنی حضرت عبدالله بن امیر المؤمنين عمر ابن الخطاب رض فرموده است که از آنحضرت علیه الصلوة والسلام شنیدم که میفرمودند کسیکه دست را اطاعت و فرمان برداری کشید در روز قیامت با خدای تعالی ملاقی میشود و هیچ حجت وسند نجات برای او موجود نخواهد بود - وشخصیکه بمیرد و در گردن او بیعتی نباشد این مرگ او از جاهلیت است . مفاد حديث مبارك (۱) اینکه دست کشیدن از اطاعت پادشاه زمان موجب باطل گشتن