Page 102

( ۸۲ ) ( شرطهای ادای آن ) شش است ( اول ) مصر یا فنای آن است — و مراد بمصر در باره نماز جمعه اگر چه در ظاهر مذهب عبارت ازان موضع است که آنرا امیر یعنی حاکم و قاضی باشد که اجرای احکام شرعیه و اقامت حدود را کند — لیکن اکثر فقهای متأخرین بسبب تغير احوال اهل زمانه — و تکاسل در امور دینیه فتوی بران کرده اند که مصر عبارت ازان موضعی است که اهل آن که جمعه برایشان فرض است اگر در بزرگ ترین مسجد های آنجاجمع شوند — آن مسجد ایشانرا گنجایش ندهد — و قریه که بدین صفت فوق نباشد در آنجا نماز جمعه قایم مقام نماز ظهر نمیشود ( و فنای مصر ) آن است که پیوست بشهر باشد — برای مصالح آن مانند تاختن اسپان — و دفن نمودن مردگان — وتفنگ زدن — و جمع شدن لشکر وغیره — پس نماز جمعه در غیر مصر وفنای آن مانند بیابانها — ودشتها روا نیست — ومنا که موضعی است قریب مکه معظمه مصر است زیرا که آبادی دارد — و در موسم حج دکانها و مردم وامیر نافذ الحکم دران حاضر میشوند — وعرفات مصر نیست زیرا که بیابان است — و ادای نماز جمعه در یکشهر در چند جا رواست ( دوم ) حضور پادشاه اسلام یا نایب او است ( سوم ) وقت نماز پیشین است ( چهارم ) خطبه است پیش از نماز فرض که بایستاده با طهارت خوانده شود — ودو خطبه باشد که میان هر دو خطبه اندک نشستن باشد — وخطبۀ اول مشتمل باشد بر پنج چیز ( اول ) حمد وثنای خداوند تعالی ( دوم ) شهادتین ( سوم ) درود بر پیغمبر صلی الله علیه و آله وسلم ( چهارم ) وعظ