Page 221

محيفه ۲۱۸ محاربه روس و ژاپان جلد پنجم ونيز دريك محاربه ، طوپ چنی ژاپان بعد ازانكه يك طوپخانه دشمنرا بسکوت مجبور گردانید ، برای آنکه جبه خانه وحيوانات آنرا و امتداد مداد آنرا نیز محو کند اراضی عقب آنرا نیز به کوبیدن دوام نموده بود . در آتشی که روسها بر قصبه ها ، واستحکامها اجرا میکردند انداخت شراپتلهای مصادمه را با شراپتلهای احتراق ، وشراپتلهای طوپهای صحرا، وانداخت دانه های طورپیل هاون مزج میکردند ، وژاپانها در عین احوال با طوپ های صحرا طورپيل وشراپنل استعمال کرده اند. دانستن مقصد این امتزاج اسانست . زیرا کله های که بمصادمه می کفتد بمجردیکه به ستردها بخورد ازهم میكفند از انرو در پس ستره البته يك حركت غير اختیاری حاصل میکند. در عقب آن شرا پنل احتراق رسیده افرادی را که بیرون برامده اند بضایعات دو چار میسازد . برای يك تنظیم انداخت مکمل ، اول چیزیکه لازم است هما ناوقت و زمان فراخست . آن فکر و اعتقادیکه هر کس نخستین کله را انداخت فتح و ظفر به طرف اوست ( در ینوقت زایل شده است. چونکه مظفریت به کله نخستین نی، بلكه بكله مؤ ثرنخستین است . لہذا برای طوپچی صحرا که موضع خودر او موضع دشمنرا بکمال اعتنا بخوبی کشف کند وقت و زمان ترك باید کرد. لكن تنها زمان هم لازم نیست بلکه برای استكشاف اسپ های بسیار خوب و تیز دو كامل الاوصاف نیز لازم است . کار استكشاف تنها به احوال دشمن انحصار ندارد بلكه باقطعات مانعز على الخصوص با خط پیاده پیشترین محافظۀ ارتباط کردن شان لازم است . ژاپانها در اثنای محاربه پیاده ، در بن خصوص بسیار اهمیت میدادند که خط پیش روی ترین تا بكجا واصل شده است . المانها در فقره (٧٤٤)م تعلیمنامه نو پیاده خود