Page 197

صحیفه ١٩٤ محاربه روس و ژاپان جلد پنجم و چون از پنجره مفارقت میکرد، بجای خود يك نفرتی ژاپانی را که او هم اسیر بود برای نظارت کردن دسته کشتیهای جنگی در پنجره می نشاند . در روزهای آخر ماه جون يك صبحی بود که دسته کشتی های جنگی روسی خروج نمود. این حرکت بر افسر ژاپانی خیلی گران آمده. بعد ازین بغیر از آب و چای دگر چیزی نمینوشید . نان و دوائیکه از طرف داکترها به او داده میشد نمیخورد . و از ینسبب رفته رفته قوه بدنیه اش تناقص میکرد . و وجودش روز بروز ضعیف میشد . در (۸) م آگست هر قدر که ممانعت کرد او را بخسته خانه خوابانیدند . درینجا چون مجبور بود که دوا و غذا را بخورد زبان خود را جویده و ساعت خود را به پنهانی فرو برده به اینصورت انتحار کردن خواست ولی موفق نیامد . بعد از يك ماه باز او را بمحبسخانه فرستادند و جودش آنقدر ضعیف شده بود که رفقایش نیز او را نشناختند . علی الخصوص که بسبب جویدن زبان خود بدرستی سخن هم گفته نمیتوانست . یگانه مقصدش همین بود که يك آن اولتر خود را کشته از اسارت دشمن وارهد . آخر الامر خود را از طبقه سوم حبسخانه بکله پایان انداخته تلف نفس نمود . وجودش پارچه پارچه شده بود. مراسم تدفینه اش در پورت آرتور از طرف روسها بکمال تاثر و تقدیر اجرا گردید .