Page 159

صحيفه ١٥٤ محاربه روس و ژاپان جلد چهارم پس ازين يك معلوم ميشود که در هجومهای خود پياده ژاپان از زدن بيشتر اسباب زده نشدن را ميجستند. و حرکات پيش روئی شان دائما بر همین دو قاعده و اصول مبنی میدود : (۱) -- كندك ها را بر بعضی جزوهای كوچك كوچك بسيار متحرك و فعال جوالی که هدف اصلی را اصلا از نظر غائب نكنند، ومالك استقلال بزرگی باشند انقسام دادن . (۲) - از محلات مستور طبیعی بصورت بسیار واقفانه و مدققانه استفا ده کردن ، و یا آنکه مانند سپرهای خاکی ، و سپرهای چوب وسنگ، وتوبره های ریگ محلات مستور صنعی بوجود آوردن . اينست که بسبب رعایت اصول این قواعد،مقدار ضایعات خود شانرا از حد زیاده کم کرده توانسته اند . کرنیل ( برونزاوت فون شلمند و رف ) المانی که درینمحاربه بصفت ( آتنه میلیتر)ی از طرف دولت متبوعه خود آمده بود این حکایه را در مشاهدات خود تحریر کرده است که ازین حکايه يك نسقی و یکسانی ، عساکر ژاپان در اصول و وقوف وتكعمل شان در فروع صراحته بميدان ميبراید . این حکایه در باب هجوم جبهه ایست که در (۱۱) اوکتوبر از طرف غبرك غندسوم پياده ژاپان بر تپه قامیل بوقوع آمده است : ساعت (٤) بود که پیاده هاجمين از يك اراضی بسیار صاف و بی سر پناهی بگذشتن مجبور بودند . صفهای شکاری ژاپانها به آتش شدید پیاده که از طرف جنوب میآمد،و آتش توپچنی که از شمال میریخت هدف شدند . درین اثنا صفهای شکاری دفعته تولی تولی، وتولی های بلوك بلوك ، وبلوک ها بر كتله های كوچك كوچکی انقسام یافته بخطوه های جهیدن به پیش