Page 38

صحیفه ٣٥ تشبت نخستین بر سد کردن مدخل پور آرتور جلد دوم نمیخواهم که خودتانرا بتهلکه بیندازید. میباید که ممات هیچ یکی از شما دشمن تانرا مسرور و شادان نسازد! هیچ يك مرگ بیفائده و بی ثمره نباید بود. هرکس بعد از انکه وظیفه خود را حسن ایفا و اکمال کرد موت را در آغوش باید کشید!! « از پشت پرده استقبال يك سیمای منوری میبینم و به تجلی یك روز مسعودی منتظر میباشم ، که آنروز شادمانی ومسرت همانست که بسایه حمیت و فداکاری مانند شما اولادهای وطن دسته کشتیهای جنگئی دشمن در بندرگاه (پورآر تور) محبوس بماند. و بشنیدن این خبر مسرت اثر تمام ژاپونیا بوجود شما افتخار بکنند. درین هنگامیکه از شما مفارقت ابدی میکنم لازمۀ وداع را باقدح شامپین ایفا نخواهم کرد چونکه وظیفۀ شمار ونق فکر ووضوح قلب بکار دارد ولی شامپانیا چیزیست که رونق و صافیت فکر و روح را زائل میکند . « بیائید. ای عسکر های فداکار وای اولادهای حکمدار ظفر اقتدار! و ای نونهالان چمن وطن وای قهرمانان شهادت کفن ! بیائید که همه ما یکجا يك يك قدح از آب صاف و براق که حیات هرچیزست نوش کنیم! آری، آری بپوشید ! بنوشید و بسفینه های خود تان که مقبر ابدی تان خواهد شد سوار شوید! زنده باد میکادو! زنده باد حکمدارما !! » بمجردیکه هوا کسب سکونت نمودمحرکات سد بندر گاه آغاز ورزیده شد. سفائن که دسته کشتیهای جنگئی حریق را تشکیل داده بود روز(۲۳) فبروری درزیر حمايه يك دسته کشتیهای جنگئی که از مخربهای طورپیدو متشکل بود برهسپا ری برامده در شب در جوار(لیائو تیشان ) باهمدیگر یکجا شدند . از نتیجه کشفیاتی که از طرف مخربها اجرا میشد بهيچ يك کشتی جنگی دشمن بغیراز يك کشتی دو دیر که تصادف نشد. بعد ازان سفائن حریق،کنار ساحل را گرفته یکسر بسوی شمالشرقی بحرکت آغاز نهادند و برای آنکه تا ممکن باشد خودرا از انظار تجسس دشمن نگهدارند سلسلۀ جبال (لیائو تیشان) راسپرکرده بدشمن