Page 208

صحیفه ۲۰۵ تشبث کشتیهای پورآرتور روس به بیرون برآمدن جلد دوم و از ورخفيف در مابین دسته کشتیهای جنگی روس و مدخل پورآرتور برای افشاندن طورپیل روانه نمود . بر امیرال (ویت هفت) در ین حالت چنان لازم بود که سرفه جویی نمیکرد و بضایعات خود نظر نکرده بيك تعرض شديد و حمله عنیدی تا بدرجه که ممکن میبود دشمن خود را دو چار خسار مینمود . هرگاه امیرال روسی اینچنین حرکت میکرد خیلی بهتر و فائده مندتر بود ازینکه کشتیهای خود را برای عاقبت فجیعه که وقوع آن محقق مینمود در قید محصوریت بندرگاه پور آرتور نگهدارد . لکن امیرال (ویت هفت) از ظهور ناگهانی دسته کشتیهای جنگی ژاپان مخوف و رعب افتاده بسرعت عظیمه بسوی (پورآرتور) عودت نمود. امیرال (توغو) چون دید که دشمن رجعت نمود خواست که اگر هیچ نباشد بقدر ممکن او را در زیر آتش طوپ گرفته هر طرفش را بلرزه در ارد. لهذ در پی اش شتابان گردید. ولی بسبب فرو آویخته شدن پرده ظلمت شب برین تشبث خود کامیاب نیامد. بسبب زمان جذر دریا دسته کشتیهای جنگی روس به بندرگاه داخلی درآمده نتوانسته بالمجبوریه در بندرگاه خارجی لنگر انداز اقامت گردید . بسببیکه امشب مهتاب خیلی درخشان بود ، ودسته کشتیهای جنگی هم در زیر حمایه استحکامات درامده بود از هجوم طورپیدوهای دشمن چندان خوف و باکی نداشت . اما با وجود آنهم طورپیدوهای دلاور ژاپان از ساعت ۱۰ شب تا بصبح به اندك اندك فاصله از اجرای هجوم وصولت فارغ نه نشستند . ولی بجز از کشتی جنگئی (سیواستبول) روسی دیگر کشتیها را دو چار خسار نتوانستند. امیرال(توغو) در باب این هجوم طورپیدوهای خود در را پورت خود چنین مینویسد : « باران کله که در اطراف طورپیدوهای ماميريخت يك گردباد طوفان