Page 17

صحیفه ١٤ محاربهٔ روس و ژاپان جلد دوم بطول نینجامید. چونکه بعدازده پانزده دقیقه حرکت کردن واپس گشتند. از ساعت نه ربع گذشته بود . ازین عزیمت وعودت دستهٔ کشتی های جنگی روس هيچ يك نتیجهٔ حاصلنشد. نفرات عسکری بحری بکمال سکوت وسکون بکار و بار خودشان، ولی اهالی قصبه و مأمورین ملکیه از هول صدمات (طورپیل) ژاپون که یکشب پیشتر قصبه را بلرزه انداخته بود بهیجان و تلاش عظیمی افتاده بودند. در کوچههای پور آر تور از شبیخون دیشب عکس صدای قیل و قال بسیار و بیان بسی مطالعات و افکار شنیده میشد. و این سخنان نیز واصل سمع حیرت میگردید که امیرال ژاپونی بندر پور آرتور را در زیر گلههای طوپ خواهد گرفت * اهالی قصبه که چار بحر و زیپش ازین دکانها ومالهای اهالی ژاپون را که از پور آرتور میرامدند بسیار ارزان و رایگان طالب و خریدار بودند امروز بتلاش و اندیشهٔ آن افتاده اند که چسان يك آن اولتر از شهر بیرون بر ایند و يك دار الامان برای خود تدارك نمایند. اگر چه اینخبر شنیده شده بود که سه سفینهٔ جنگی بخسارت وفلاکت دوچار، واز حرکت معطل و بیکار شده اند ـ ولی هیچکس نمیدانست که درجهٔ خسارت عبارت از چیست و چسانست. چونکه اساس تدبیر و احتیاط افسران روس این بود که درجهٔ مضرات حقیقت طور پیلهای روس را اظهار نکنند و پنهان دارند. حتی این احتیاط خود را بدرجهٔ پیش برده بودند که (قولومبیا) نام واپوز تجارتی کمپنیهٔ (هند و چین) که در شب واقعهٔ مدهشه گذشته در بندر گاه بیرونی لنگر انداز بود، و مجبوراً شاهد آن واقعه شده بود، روسها واپوز مذکور را نظربند داشته نگذاشتند که بندرگاه را ترك کرده بیرون بر آید تا آنکه مبادا اسرار درجهٔ خسارت و مضرت طور پیلهای ژاپون را که بر واپوزهای جنگی روس رسانیده اند فاش نماید، حتی يك پهرهٔ نیز از افراد بحریهٔ روس را در کشتی