Page 142

صحيفه ۱۳۹ حاضری سفر حرب ژاپانها جلد دوم افراد عسکر احتیاط میباشم، و برای آن آمده ام که مرا بدار الحرب بفرستید. درین اثنا رئیس بلدیه شهر مذکور از انراه میگذشت دید که دودبه شیر در راه افتاده است ؛ از مردمان همجوار پرسید که این دبه های شیر از کیست ؟ آنها کیفیت را بیان کردند . بنابرین رئیس بلدیه که يك جنتلمن بسيار زيبا و خوش لباسی بود همان با تگلی دودبه شیر را بر شانه خود گرفته بخانه صاحب آن ببرد و بزوجة او تسلیم نمود !! اینواقعه يك لوحه نفیسه عبرتست که از یکطرف حسیات حرب جویانه يك نفر عسكرى را نشان میدهد که جان فدا کردن را در راه دولت و ملت خود از بزرگترین لذتهای حیات میشمارد. و از دیگر طرف حمیت وفدا کارئی يك رئیس بلدیه را نمودار مینماید که برای محافظه ناموس ملی خود تا بدرجه عالی تنزل و فروتنی میکند ! يك افسر نو جوان بسیار دلاور درین اثنای سفر حرب برای زوجه عزیزه خود چنین نوشته است : «دولت ما بمقابل دشمن اعلان حرب نمود ؛ حوادث اعلان حرب بگوش ما از صدای هر گونه ساز و موسیقی لطیفتر و شیرینتر میآید . از شنیدن این خبر مسرت اثر فرحت و سرور بی اندازه که برای من حاصلشده نمیدانم که به کدام زبان قلم بتو بفهمانانم ! «خودت میدانی که من بغیر از تو هیچ کسی ندارم و ترا از جان خود زیاده تر دوست دارم . بسببی که بیکس بزرگ شده ام همه محبت و دوستی که در حق ابوين من در دلم تجلی نموده همه را برای تو وقف وحصر نموده ام . « حالا از توجدا شدن لازم آمده است؛ چونکه در ساحل آسیا و صحراهای مانچوری قوم ژاپان که من نیز یکی از اجزای فردیه آن میباشم با دشمن خود