Page 71

صحیفه ۶۸ محاربه روس و ژاپان جلد اول برنج حاصل کرده اند مینوشند. مهمانیکه بخانه آید او را بچای و کلچه اکرام میکنند . پیش ازین مهما نان را يك طعام خفیفی نیز میخوراندند اما حالا این عادت ترك شده است . درین زمانهای اخیر در بعض بلاد مشهور ژاپون بطرز و اصول او روپاو تلها وطعام خانه ها نیز باز شده است . ژاپونیها درین طعام خانه ها گاهی نان میخورند و کم و بیش متلذذهم میشوند اما چونکه قیمت این طعام ها گران تر است از انرو بسیار وقت میخواهد که ژاپونیان باینگونه طعام خوردن عادت گیرند که اینهم موجب عدم توسع و انتشار اینگونه طعام خانه ها میشود. (زندگانی داخلی) -- ذکر کردن بعض غرائب احوال زندگانی خصوصیه ژاپونیان خالی از فایده نیست : ژاپونها عمر خودشان را از ماه کانون ثانی -- یعنی دلوهمان سالیکه دران تولد یافته باشند حساب میکنند. مثلا يك طفلیكه در ماه کانون اول -- یعنی جدی «۱۹۰۳» تولد یافته باشد در ماه کانون ثانی -- یعنی دلو «۱٠٩٤» دوساله شمرده میشود . از تاریخ ولادت تا بیست سالگی را دورجوانی ، از بیست تابه چهل را سن کمال ، از چهل تابه شصت سالگی را پیری نام مینهند. چون شصت و يك ساله شوند بعض جشن های بزرگ خصوصی اجرا میکنند زیرا این سن را مقدمه يك حیات دوره نوی میشمارند. واقعه نخستین يك طفل نوزاد همینستکه در هفت روزه گی سر او را میتراشند . اطفال ژاپون پیش از دوسال از شیر جدا نمیشوند بلکه بعض اطفال تا چهار پنج سالگی شیر مینوشند . اطفال ژاپون بسیار خوشخویند خیلی کم گریه میکنند یا آنکه مادران شان ایشان را بگریه کردن نمیگذارند . زیرا تربیه اطفال را خوب میدانند. اطفال را در حرکات شان آزادانه میگذارند.