Page 30

(۲۷) خال چیچک زنند – و از دانه های اولف گیرند هیچ مضایقه نیست و مانند لمف پستان گاو فائده می بخشد. در ممالک متمدن حکم است که چون اولاد بسن معینی میرسد خال چیچک و برا میزنند – مگر در بعض بلاد مردم عوام چنان اعتقاد دارند که چیچک هندوزنی است ماترانی نام – و چون در کار های او مداخلت شود خشمگین گشته مریض را گرفتار عذاب گوناگون می سازد – وبدین خیال فاسد از خال زدن اجتناب می نمایند – واولاد ایشان از صدمهٔ این مرض هلاک و کورولنگ میگردد – و اینخیال فاسد ایشان مانند خیال شخصی است که چون صحت و مرض از جانب رب العالمین است علاج آنرا گناه تصور نماید مثلا استعمال کونین در تب بخیال خام عوام گناهست مگر نمیدانند که سبب حدوث مرض عدم شکر و تغییر نعمای الهی است – چنانکه خدای عزوجل برای کار آمد انسان آب وهوای لطیف آفریده وجهلا قدر این نعمت را ندانسته آنرا تغییر میدهند و کثیف میسازندوبهمان کثافت انرا استعمال می نمایند بیشک شافی مطلق خدای عزوجل است وحدوث امراض بارادهٔ اوست ولی از بهر هر مرض علاجی آفریده بعد از خال زدن اکثریه چیچک نمی کشند و اگر کشند نهایت خفیف میباشد – ولی لازمست که خال باحتیاط تمام زده شود – لہذا برای اینکه فائده از خال مرتب شود لحاظ امور ذیل ضروری است. (۱) اینکه دانهٔ خال بخوبی آماس نماید – واز جبههٔ سه چهار