Page 183

۱۷۲ احتیاجات نمیشود. بل ترقی جامعه تا از ابتدا راجع به پیدا شدن یکی از غیورین ابنای آن جامعه بوده است، که حرکت و ترفق جامعه از سنگان اعتبار می خودش راجع بهمت و مساعی همان غیور میباشد، این امر تقدیم هر جامعه بوده است، تاریخ هر قوم را که از نظر بگذرانیم دیده میشود که در سطور آن اسم یکی از ابنای آن بخط برجسته و محیط بنامها و عنوانهای تمجید و تقدیر مسطور میباشد، و هر شیرین القوم یک نابعه دارد که محران پیشرفت قوم میباشد، و تاریخ هیچ ملتی از تزئین بنام چندین نوابع خالیست، هریک زانها مورد یکی از افتخارات یا وسیلهٔ از وسائل سعادت ملت خود میگردند حتی اینکه یکی از فلاسفه زیاد بودن نوابغ جامعه را دلیل ترقی اقوام شمرده میگوید: «ترقی یک قوم نه بعدهٔ افراد است، بل راجع بوفره عده نوابع آن قوم است» پیدا شدن هریک زاین قبیل اشخاص دلیل تقدیم چند قوام است. اینها سالار جامعه در میدان مبارزهٔ حیات هستند هر وقتیکه جامعه از صف اقران خود در میدان ترقی حیات چند قدمی متأخر ماند، نوابغ آن جامعه تنها یگانه وسیله رسیدن شان است بمتقدمین خود. هر فرد برا