Page 170

۱۹۳ با محمود که از اقربای خودش هست در خانه او رفته از ان تعلیم میگرفت چیزیکه اولیای امور شریف ومعلمین او را از حُسنِ مستقبل وی اطمینان میدادند کثرت مواظبتش بر دروس و بودن عادت حسب استفسار بود هر چیز یرا که نمیدانست و میدید بیک سلیقه نظیف که رفیق او را منفر یا دلتنگ نسازد کیفیات و اسرار اینچیز را میپرسید باین سبب خیلی آگاه میرفت که آتی درخشان داشته باشد. چه سعادت والبته بمقدار دانستن است و این عادیت او موجب کثرت دانستن وی میگردد . از انجمله در یکی از عصرها که با محمود میرفت و در مقابل یکی از باغهای عمومی رسیدند لطف منظره وانتظام تقسیمات نظر شریف را خیلی جلب کرده از محمود قبول کردن تفرج را در آن باغ طلب کرد، محمود هم قبول نموده در سرکهای منظم آن چند دقیقه قدم زده بالاخیر بر یکی از چونکیهای برای استراحت متفرمین صفوف بود نشستند. شریف بنابر عاد تیکه داشت بهمان لهجه مخصوصیکه در حین هر سؤال آنرا نغمه صدای خود میسازد از محمود پرسید ! چند مدت قبل بیاد دارم که این حصه یک میدان خرابه