Page 92

۵۹ بیا د پیر مغانم بده شراب ناب که این دلالت خیرت زپیر و استادست بشاهرۀ حقیقت ببین و سیر سلوک که بیوفائی کردون مدام معتادست دلم چو طایر وحشی رمیده میگرید بدام زلف پری چهره ناگه افتادست من آنزمان که بزادم ز مادر گیتی نه روز خوش همه رنج و الم مرا یادست فراق و محنت و هجران و رنج و گریه و آه مرا ز قسمت روز ازل همین دادست زجور گردش ایام و بیوفائی چرخ دلم گرفته ز دار خراب آبادست چو سنگ خاره بود سینه ناخنم تیشه مرا که کوه کنی پیشه همچو فرهادست بو دز خون جگر قوت اهل فهم وخرد فلک به مردم نادان مطیع و منقادست بشرح راست نیاید شکایت دوران دلم ز هجر نکر سخت تر ز فولادست اگر چه مفلس و مضطر غریب و حیرانم رضای عاشق از دولت خدا دادست نگارا راه و رتپارت مکش تست ادا و ناز بسیارت مکش تست ندیدم مثلت از مه تا بماهی نگاه چشم خونخوارت مکش تست بقد سرو و برخ مانند خورشید چو بلبل صوت گفتارت مکش تست بقربان دهان دُرفشانت لب لعل گهربارت مکش تست