Page 91

۵۸ درین صندل سرای آبنوسی روز و شبا می رقیبت سرنگون با دا سمر در دوستدارت بر اوج ماه می بینیم شعاع شمس رخسارت سواد لیلة القدر است در زلف عنبر افشات بود آن لوح پیشانی ضیای صبح نورا از انست مشتری در پیش شمع طاق ایوات دو چشمت در کس شهلا قراری کی دار دلا رخت چون مهر رو تابان بان حق غنچه می خندات دو تیغ مصر و ایرانست ابروی هلال آسا چسان جلاد مشتاقان بی می هوش و پروات دو ترک مست خون ریز یقینے قصد میدارن گروهی روز و گشتند ہلاک شهر مکان مطیع خاتم لعل لبت ملک سلیمانس بسا چون قیصر خاقان فقیر و خاکسارات بجا حسن روز افزون بساط خلد رضوات شکر افشان کلام طوطی طبع سخندات گرفتارست بس خوبان بدام حد مشکینت بیک نظاره میسازند هزاران جان بقر با ت بود در حقه گوہر مرتب شربت کوثر مریض عشق را باشد شفا از ابحیوانت بساطین جمالت را ز آفتها خدا حافظ که فرح قوت روح است از سیب زنخدات ازان سلطان بی پروا که بودم در تمنات مدام عالی خواهد بحق دولت بافرما زمین همت پیر مغان دلشاد است کمینه جرعه لطفش چو شط بغداد است حباب دار بود کارخانه افلاک جهان و کار جهان جمله با دبر باد است با دم مغان