Page 82

۴۹ نیست در انس و ملک چون تو لطیف قد سرو تو ریاض بار است صاحب حلم و حیا علم و ادب طوطی طبع تو شیرین سجنست معدن لطف و سخا و کرمی فیض انعام تو در هر ثوست شاهباز ید سلطان ازل صید عشقت دل هر مرد و زنست ذکر حسنت بزبان نامدست چاکر یوسف گل پیرهنست کوی تو کعبه حاجات همه عایشه کلب در آن حرمنست بی جمالت بوستان عیش ما را نورست جز وصالت هیچکس خاطرم منظور نیست تیر عشقت تا بسو فارس فبغز داند رولم ای صنم مرکز علاج زخم این ناسور نیست همچو قمری طوق گردن مرا از بندیت گرچه از خاصت بعیدم قرب هر دور نیست شهره شهرم ز بدنامی ندارم هیچ باک بر زبانم روز و شب جز ذکر تو مذکور نیست زیر خندی میکنی هر دم نگار جنگ جو شهد شیرینست ولی جز خانه زنبور نیست طوطی طبعم شکر خاشد زکان حسن تو فیض این دولت بتا خبر باده انگور نیست سایه هر طایری عظمت ندارد چون هما زانکه چون موسی مقام هر یکی بر طور نیست چند نالم از جفای چرخ و جورت ایصنم ناله چینی نگر جز حسرت فغفور نیست