Page 80

۴۷ ای دوست چرا بیخبری از من مسکین عالم ز هجرت شده [مجنون سان؟] شهریار من چه عالی همت است کارهای وی سراسر قدرتست لطف ویرا نیست حد منتها شاه شاهان خسرو بی منتست ساعتی موری سلیمان میکند رفعت او برتر از هر رفعتست پرتو لطفش کند زر خاک را کبریای من چه صاحب دولتست لانعم ممکن بعالم زو شده کس نمیداند عجایب قدرتست ذوالعطا و ذوالبقا و ذوالکرم خاکساران درش با حرمتست گنبد مینا مدور ساخته شیوه های صانع بی آلتست از غم دنیا و عقبی فارغند هر که با دلدار با هم صحبتست هر که مست از باده توحید شد ساغر می بر کفش پر عشرتست یک سر مو غم ندارد عاصیا شستن عصیان بآب رحمتست دوش دیدم که ساقی ما مست آمد و شیشه شراب بدست بزم عیش و طرب بپا کردند گلغذاری به تخت گل نشست