Page 68

۳۵ شدم میکده دیدم نشسته پیر کهن ق بکف گرفته ایاغی که رشک جام جم است در اعتناق گرفته بتی چو جبّ نبات شعاع عارض زیبا طلوع صبحدم است جمال دختر رز را نقاب بکشودند که فرح قوّت دلها و دفع رنج و غم است زعشق گلرخ صنعان کشی ببند زنار فگند رشته بگردن ززلف آن صنم است بگفتمش که بنام سخی شیر مردان بده زکوة سخا چون بدست مغتنم است دو روزه عمر غنیمت شمر بعیش و طرب حیات آب روانست و رفتنش عدم است بخش عایشه را از عطای ربانی ترا به عزت و جاه و جلال خود قسم است بتی ستمگر پر عشوه و عتاب کجاست شکنج طرۀ پر پیچ مشک ناب کجاست مرا که کشور دل از فراق ویرانست کجاست فصل بهار و گل گلاب کجاست کجاست صحبت یاران می پرست عزیز شب مجالس خندان و ماهتاب کجاست بگو بساقی گلچهره پری پیکر خمار صد شبه دارم شراب ناب کجاست چمن لطیف و گرفته پیاله نرگس مست سرود بزم کجا باده مذاب کجاست شکسته خاطر و دل تنگ و دیده گریانم نفیر و نغمه چنگ و عود و رباب کجاست قسم به ایزد یکتائی قاصد صبا بر گوی مقام و منزل شاه فلک جناب کجاست