Page 50

۱۷ کعبه دل بدست آور که حج اکبرست چند راه کعبه راطی میکنی ای ضیا بسمل از تیغ هجران توای خورشید در لطف فرما یکزمانی بر سر خاکم بیا اندرین صندل سرائی آهوئی الحریر عایشه ملحا ندارد جز جناب کبریا بتابه سنگ ملامت مزن دگر مارا از ناز صبر مکن داغ بر جگر مارا مکن تکبر و مغرور حسن خویش مباش مزن تیغ فراق و جفا تو سر مارا مدر تو پیرهن وصل من زمهجوری روا مدار مدایم دو چشم تر مارا بشیوه های ملیح تو جان و دل دادم بکشت غمزه شیرین لشکر مارا بدام زلف تو مرغ دلم گرفتارست که نیست غیر جمال تو در نظر مارا محیط عشق که هیچش کرانه نبود فتاده ام نبود هیچ سوگذر مارا چگونه شرح جفا و ستم کنم ای دوست نشانه کرده غمت سینه چون سپر مارا اگرچه در نظرت زار و خاکسار شدم مران ز در گه الطاف در بدر مارا کجا روم ز که جویم مقاصد دل خویش بمهرورزی تو ثبت شد قدر مارا جوان شوم ز سر زندگی دوباره کنم وصال دوست میسر شود اگر مارا در انتظار دو چشمم چهار شد هیهات بده جواب سخن نی مختصر مارا