Page 47

۱۴ خامه قاصر شد از شرح غم هجرانم | زانکه در دهر کسی نیست بغم ثانی ما گل چو از باد صبا حال من زار شنید | چاک زد دامن خود بهر پریشانی ما شد به لهو ولعب عمر گرامی هیهات | گبر و ترسا همه خندند بمسلمانی ما طبع شعرم که شهد شکر شیرین بود | حاصلی هیچ نشد زین شکر افشانی ما واو اوقات عزیزم همه بیهوده گذشت | طفل نادان بعبث خنده بنادانی ما عایشه رنجه بستی اعانت ننمود حسرتا وای ازین بی سروسامانی ما صنما آمدن یار مبارکبادا | عید و نوروز تو بسیار مبارکبادا می خرامی بچمن سرو قد لاله عذار | رفتنت جانب گلزار مبارکبادا چشم بد دور از ان دایره مینائی | غمزه نرگس خونخوار مبارکبادا شوخ گلچهره که در حسن لطافت بی | شیوه عذب تو دلدار مبارکبادا گل و مل ساقی و خندانے زانی با | بوسه زان لعل شکربار مبارکبادا چونکه صیاد ان الم از زلف تو نهار | مرغ دل گشت گرفتار مبارکبادا شکرلله که پس از مدت ایام فراق | دوست بدوست بلدار مبارکبادا دوشم از هاتف غیب آمده این مژده بگوش | دشمنت باد نگونسار مبارکبادا بالله