Page 372

۳۳۹ مردمان سیم وزر آورده بکف بیحد و عد قسمت یکتنه من خون جگر بود ای وا می ندانست که قطاع طریق افلاک عقب مخزن پر در وگهر بود ای وا ناز پرورده مادر بهوس میرفتی راه کشمیر پر از خوف و خطر بود ای وا عایشه از ستم چرخ چرا می نالی سرنوشت تو مگر مرگ پسر بود ای وا ایضاً آسمان و روز مین بخت چگویم باز که چها بر سرم آمد ز غم فیض طلب آسیاوش بسرم چرخ فلک میگردد روز روشن شده اندر نظرم تیره چوشب ایضاً ترجیع بند آه و واویلا ز جور چرخ و ظلم روزگار خیر ستم با هیچکس نبود مر او را اعتبار بیوفائی عادت او اتزمان گردیده چونکه معمار فلک آراست طاق زرنگار زال گیتی سر بسر کارش مکر و افسونگری بین چه کرد با خاندان مصطفای نامدار گردش گردون که معتادش بود بکر فریت داد بر باد او بیوت حیدر و لعل سوار شمشاد یکی در بستان عشرت می کشید ناگهان از سر فگندش تیشه های آبدار از گلستان درانی قوم بارک غنچه گشت بر باد و بچشم دوستان شد خار غرم کرد در عهد خاقان زمان محمود شاه سوی کشمیر از قضا و قدرت پروردگار