Page 359

٣٢٦ روزعایش لیله الداج است شمس شجش سخان شد ست عجیب ایضا شهباز فرشته خوی مادر ایجار یا بسوی مادر با رفتی زبرم بآه وافسوس پر حسرت و آرزوی مادر ای صاحب ننگ فام غیرت هم باعث آبروی مادر ای سرو ریاض کامرانی گلدسته مشکبوی مادر ای یوسف ثانی زمانی سرتاسر بدم نکوی مادر در خانه و در سفر بهر حال بودی تو بجستجوی مادر گرگشته مگر که گوش گردون زین ماتم و های و هوی مادر گفتم که مرو بوی شبیر نشنیدی تو گفتگوی مادر ایضا شغال شیر کش آیا کدامست نمیدانم که آن سگ زاده نامست که زد این گله را بر سینه تو اصیل ست و ده است او یا غلامست چسان بردی بیارید آن نگوسار عجب پخته کارست او چه خامت ندانستم فلک دامی نهادست که مرغ زیرک آخر او بدامست