Machine transcription
۲۳۵
چو خاک راه پامال جفایم چو خاکستر غبارم کردهء تو
زفرقت روز و شب چون ابرنیسان دو دیده اشکبارم کردهء تو
چگوید عایش داد از جفایت
فقیر و خاکسارم کردهء تو
ای شعاع عارض شمس و قمر از روی تو چون کنم دل برده از من نرگس جادوی تو
گلرخ سیمین بدن و می طوطی شکر شکن قامت طوبی نباشد چون قد دلجوی تو
لعل نوشینت بود سرچشمهء ابحیات کی بود اندم که بینم افتاب کوی تو
گلشن جنت ز گلزار رخت افروخته مشک را بو نیست چون زلف عنبر بوی تو
پرتو صبح سعادت از جبین مهوشت نکهت فردوس نبود چون نسیم کوی تو
پیروت تا بکی داری روا بر ماتمم کاشکی چون روی زیبا بودی خوی تو
بحالت در نظر گل همچو خار اید مرا ارزو دارم نشینم باز در پهلوی تو
گر حقیقتا ز اسمان دارم امید زندگی التجا دارم بیفتم از خم ابروی تو
جان بلب امد مرا در نظارت روز و شب قاصد از باد صبا هر دم فرستم سوی تو
بیدلانرا کی بود جایز بمذهب این سخن عاشق ست خون جگر بیار همزانوی تو
با و سرتاپا وجودت در پناه مستعان سورهء انا فتحنا حرز در بازوی تو
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
