Page image — the source of record
Machine transcription
۲۳۴
بشنوم گر این بشایر کا مدآن سلطان جن
در رواق دیده سازم منزل ما وای تو
ما شا الله از چنین حسنی که رشک حور است
کور بادا چشم آن هر کس بود عدای تو
بشیوه شیرین که صد فرهاد و خسرو کشته ای
روز و شب عایشه را در سر بود سودای تو
فروزنده مه نو از روی تو
هلال نو است طاق ابروی تو
طلوع سحر از فروغ رخت
سواد شب تار از موی تو
چو دیدم جمالت ز خود بیخودم
فریبم د هد چشم جادوی تو
کمند سر زلف خم در خمت
مرا میکشد هر زمان سوی تو
بناز و کرشمه غزال ختن
نسیم بهشت از سرکوی تو
شد عایشه را مرغ دل مبتلا
میکدانه خال هندی تو
محبت خوار و زارم کرده تو
برندی خبت یارم کرده تو
ربودی از دلم آرام و طاقت
همیشه بیقرارم کرده تو
ضعیفم از فراق گل چو بلبل
چو اشتر زیر بارم کرده تو
شکیب و عقل و هوشم رفت برباد
پریشان روزگارم کرده تو
چو خال
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.